نویسندگان وبلاگ حسن معظمی

آرشیو وبلاگ اسفند ۸٧
آذر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
فروردین ۸٧
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
امرداد ۸٦
تیر ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥

لینک دوستان
خاطره نویسی
قاعده بازی
تخمه جاپونی
حاج کاظم
مرده نگار
قصه
خبرگزاری هنر
آزاده کریمی
زهرا نعیمی
سمیه بنی هاشمی
بهمن عبدالهی
جابر تواضعی
مجید توکلی
مجید مجیدی
ليست وبلاگ هاي فارسي
اخبار ICT
تفريحات اينترنتي
دوستیابی سالم
ماكرومديا
خرید اینترنتی
آمار وبلاگ
خروجی وبلاگ

لوگوی دوستان

اخبار ایران

جشنواره فیلم پلیس در حالی سومین دوره حیات خود را پشت سر می گذارد که به رغم توجه و حرکت به سمت احیای سینمای پلیسی در ایران ، هنوز این گونه(ژانر) نتوانسته آنگونه که شایسته این ژانر پرمخاطب است ، پا بگیرد و به تعبیری "سینمای پلیسی" در انتظار روزهای آفتابی است . سینمای پلیسی که شاید همگام با ورود سینما به این سامان در کنار سایر گونه ها (ژانر) متولد شد، اما از آغاز تاکنون به رشد و بالندگی دست نیافته و مخاطبان بومی خود را در حسرت و انتظار قرار داده است .
تولیدات پلیسی در قالب تلویزیونی در طول سالیان اخیر بیشتر و در مقیاس سینما کمتر در کشور تولید می شود و مخاطبان را به سوی خود می خواند اما این آثار که کمتر دارای ساختار مناسب فنی - مضمونی و فاقد در برگیری نیاز مخاطب با توجه به شرایط ملموس اجتماعی است، کمتر توانسته در مقابل آثار مشابه خارجی که تعدادشان نیز در تلویزیون کم نیست ، عرض اندام کند.

جشنواره فیلم پلیس به عنوان فرصتی برای عرضه و ایجاد جریان فرهنگی با پشتوانه ظرفیت های سخت و نرم افزاری، بستری برای توجه به این گونه از قاب سینما و امید به بهبود تولیدات تلویزیونی است.
نیروی انتظامی با ایجاد تعامل منطقی و ارایه تعاریف مناسب فرهنگی بویژه توجه به ظرفیت های سینمای اجتماعی از جمله فیلم های مستند که دربرگیرنده آسیب های اجتماعی در گستره های مختلف جامعه است، محور موضوعی جشنواره فیلم پلیس را به این نگاه اختصاص داده اند.
ناجا، با پایه ریزی جشنواره فیلم پلیس و راه اندازی مرکز "ناجی هنر" که به فعالیت های فرهنگی این نیرو بویژه در عرصه سینما و تلویزیون اختصاص دارد، کارکردهای آموزشی با نیم نگاهی جدی به ارتقای فرهنگ عمومی در جهت نهادینه کردن نظم و تقویت انضباط اجتماعی و روحیه قانون مداری را دنبال می کند.
سازمان پلیس از سالیان پیش و به دنبال مشارکت در تولید فیلم های انیمیشنی و آموزشی و پخش منظم آن از تلویزیون به اثرات رسانه تصویر درفرهنگ سازی و ایجاد کارکردهای مناسب آموزشی پی برده و بخشی از توان و دغدغه خود را فارغ از وظایف سازمانی به این امر مهم که شاید پیشتر مغفول واقع شده، اختصاص داده است.
ناجا با ورود به عرصه فیلمسازی و مشارکت در تولید آثار تلویزیونی و سینمایی که نمایش آثار انیمیشنی – آموزشی در حوزه های مختلف از جمله با موضوع ترافیک، فرهنگ شهر نشینی ، رعایت قانون و اشاعه قانون مداری و ارتباط با گروههای مختلف سنی جامعه ، آموزش بصری و اعتماد آفرینی میان آحاد جامعه و مجریان قانون در مدار تولید و عرضه آثار هنری را پی جویی می کند.
جشنواره فیلم پلیس به عنوان نماد این نگاه و حرکت، تجربه ای جدید برای داشتن رویدادی که یادآور داشتن سینمای پلیسی و ضرورت سرمایه گذاری اساسی برای تولید و عرضه فیلم در فرمت سینما و تلویزیون با بهره گیری از مضامین کیفی بدور از سفارش پذیری های رایج و استفاده از تکنیک و تولید فیلم در مقیاس استاندارد های معقول برای جذب مخاطب است.
به عقیده کارشناسان، تولید فیلم های آپارتمانی و استفاده صرف بصری - ابزاری از پلیس و تجهیزات مرتبط با این حرفه بیش از آنکه نشانگر قدرت و هوشمندی مجریان قانون باشد به دلیل نداشتن ساختار قوی روایی و شخصیت پردازی های ناقص و کارگردانی ضعیف، زیانبار و برای مخاطب ملال آور خواهد بود.
با نگاهی به تولیدات چند سال اخیر سینما و تلویزیون و فارغ از چند اثر انگشت شمار که تا حدودی به آثار معقول و تکنیکی سینمای حادثه ای – پلیسی جهان نزدیک است ، هیچ یک آثار سینمایی – تلویزیونی چنگی به دل نمی زند و اقبال مخاطب به آثار خارجی نظیر مجموعه "هشدار برای کبری 11" یا سریال های مشابه خارجی آن که قصه و شخصیت های با محوریت پلیس بوده ، گواه آن است.
بنابراین جشنواره فیلم پلیس می تواند به عنوان رویدادی دوسالانه ، یادآور ضرورت داشتن سینمای پلیسی متعالی و مطابق با شخصیت پلیس ایرانی - که تفاوت بسیار با شخصیت مکانیکی پلیس در سایر کشورها که صرفا دستورات آئین نامه ای را پیگیری می کند - ، باشد .
تولیدات پلیسی امروزه از جمله بخش های درآمدزا و پرمخاطب سینماست که غفلت از پرداخت به آن در کوتاه و دراز مدت ، سینمای ایران را از داشتن مخاطبان انبوه محروم می سازد.
حال که تعامل منطقی میان نیروی انتظامی و سینماگران و برنامه سازان تلویزیونی شکل گرفته، ایجاد آزادی عمل برای دسترسی آنها به پرونده های مختلف پلیسی، جهت مطالعه و ایجاد تحقیقات مناسب در جهت پرورش قصه و شخصیت پردازی مناسب، می تواند زمینه تولید آثار کیفی و ملموس و بدور از اغراق را در رسانه تصویر ( سینما - تلویزیون ) کشور فراهم آورد.
به عقیده صاحب نظران، اعتماد آفرینی و پرهیز از ارایه سفارش های رایج در ترسیم شخصیت غیرواقعی از پلیس و ماموریت های محوله، می تواند به عنوان برون رفت از سطحی نگری و برخی خط قرمزهای فرضی در تولید و عرضه فیلم در سینما و تلویزیون زمینه ارتقای تولیدات پلیسی را فراهم آورد.
چهارمین جشنواره فیلم پلیس با دوسال فرصت برای دیدن نخستین ثمرات آن درراه است .

در حالی به "روز ملی سینما" نزدیک می شویم که این رویداد می تواند فارغ از هیاهوها و برخی مشکلات ساختاری این عرصه به میثاقی برای دستیابی یه سینمای آرمانی و ملی بدل شود. همه ساله روز 21 شهریورماه به عنوان "روز ملی سینما" و در قالب جشن سینمای ایران گرامی داشته می شود، امسال این رویداد به دلیل تقارن با ایام مذهبی به 25 ماه جاری موکول شده است.
سینمای ایران به دلیل جایگاه و موقعیت آن در جهان و تاثیر گذاری در جامعه در کانون توجه قرار داشته و اختصاص یک روز به آن نشانگر اهمیت این هنر- صنعت است.
با نگاهی به اوضاع و احوال سینما در طول یکسال گذشته و بدور از برخی امیدواری ها و ناامیدی های رایج آماری که اعداد و رقم به جای واقعیت روی کاغذ جا خوش کردند، به مرور برنامه ها در این عرصه این واقعیت که برنامه های سینمایی آرام آرام و با محور ارتقای فرهنگی و تقویت بنیه اقتصادی در حال اجراست، بیشتر نمایان می شود.
احداث، بازسازی و بهسازی سالن ها به عنوان برنامه محوری موسسه سینماشهر معاونت امور سینمایی طبق برنامه اعلام شده در حال انجام بوده و براساس پیش بینی تا پایان امسال حدود دو سوم سینماهای فعال کشور در این چرخه قرار خواهند داشت.

حرکت دوسال اخیر مدیریت سینمایی کشور در بهسازی و بازسازی سینماهای کشور موجب ترغیب نهادهای شهری برای عمل به وظایف مغفول خود در عرصه توسعه فضاهای فرهنگی کلانشهرها یی چون تهران شده که ساخت سینما آزادی و راه اندازی مجموعه سینمایی پارک ملت را می توان اشاره داشت.
280 سینما به طور فعال در چرخه نمایش فیلم کشور قرار دارند و بازسازی و بهسازی آن به عنوان برنامه محوری در دستور کار مدیریت سینمایی کشور است.
از سویی فعال سازی علمی طرح احداث شهرک سینمایی هشتگرد بدور از ارایه چشم انداز رویایی با بهره گیری از امکانات و منابع مالی موجود و تلاش برای استفاده از ظرفیت های بیرونی بویژه بخش خصوصی از دیگر برنامه های این بخش در آستانه روز ملی سینماست .
رایزنی با سینماگران و سینماداران برای اختصاص سالن نمایش برای فیلم های موسوم به فرهنگی یا مخاطب خاص و تقبل اعطای یارانه به گروه سینمایی فیلم های فرهنگی از طرح های در حال اجراست.
رونق نسبی نمایش فیلم و افزایش درآمد آثار سینمایی در اکران که در طول دو سال گذشته اثرات خود را ملموس تر ساخته است. فروش قابل توجه فیلم های اخراجی ها، توفیق اجباری ،آتش بس و همچنین توجه به آثار قابل تاملی نظیر "به همین سادگی" و حتی اخیرا در نمونه اجتماعی آن "همیشه پای یک زن در میان است" در این مقال می گنجد.
توجه به گونه های مغفول مانده در سینما، تنوع گرایی در تولید، سرمایه گذاری در طرح های فاخر سینمایی نظیر "ملک سلیمان" و "راه آبی ابریشم" به همراه زمینه سازی برای افزایش حضور فیلمسازان جوان و با استعداد در جرگه کارگردانان حرفه ای در قالب حمایت از فیلم های اول و دوم از جمله برنامه های در حال انجام است.
بیش از 90 طرح سینمایی با مضامین مختلف در طول یکسال اخیر در مراحل مختلف تولید قرار دارند.
ارایه طرح تجهیز و نوسازی سینمایی که ارتقای توان تکنیکی سینما را در کنار رشد مضمونی شامل خواهد شد که اثرات آن در تجهیز و نوین سازی لابراتورهای سینمایی نمایان شده و از دیگر کارهایی است که بدور از هیاهو در حال اجراست و اثرات آن سالهای آتی مشخص خواهد شد.
از سویی افزایش خرید رایت ویدیویی فیلم های سینمایی توسط موسسه رسانه های تصویری معاونت امور سینمایی در کنار گسترش شبکه ویدیو رسانه کشور، امکان بازگشت سرمایه تولید فیلم را به تهیه کنندگان فراهم ساخته به نحوی که خرید رایت برخی فیلم های سینمایی بطور قابل توجهی رو به افزایش خواهد رفت .

ساماندهی عرصه نمایش خانگی و متعادل سازی قیمت فیلم های ایرانی حاضر در شبکه ویدیویی با بازار در قالب عرضه ویژه فیلم که کوتاه کردن دست قاچاقچیان فیلم را به دلیل اقتصادی نبودن به همراه داشته است، از دیگر دستاوردهای برنامه ای مدیریت سینما در این عرصه به شمار می رود.
استمرار فعالیت ستاد مبارزه با تکثیر و توزیع غیر مجاز تولیدات سمعی، بصری و سینمایی با مشارکت سایر نهادهای مسئول و کنترل پدیده قاچاق فیلم که امنیت روانی و اقتصادی سینماگران را با مشکل مواجه کرده است و زمینه برخورد جدی با عرضه غیر مجاز فیلم های خارجی و غیر اخلاقی از فعالیت های این بخش می باشد.
در حوزه فیلم کوتاه ، مستند ، تجربی و انیمیشن نیز در طول یکسال گذشته چتر حمایتی مدیریت فرهنگی کشور گسترده بوده و تولید انبوه فیلم کوتاه تا سقف هزار اثر در حوزه انجمن سینمای جوانان و در عرصه سینمای مستند در حدود 300 فیلم در فرمت کوتاه، تجربی، نیمه بلند و سینمایی از جمله کارهای در دست اجرا و انجام شده است.
در عرصه انیمیشن نیز تولید سه فیلم بلند سینمایی که برای سال آتی آماده نمایش می شود و سرمایه گذاری و حمایت از طرح های کوتاه فیلمسازان و انیماتورهای جوان دیگر فعالیت های این بخش را تشکیل می دهد.
به عقیده کارشناسان، برنامه های سینمایی بدور از هیاهو و حول محور "سینمای ملی" در حال طراحی ، تبیین و اجراست، هرچند نتایج آن با توجه به امکانات محدود و منابع مالی محدود زمان بر می باشد اما حرکت در مسیر رشد و تعالی سینما، همگرایی، همدلی و صبوری و پرهیز از حاشیه پردازی را طلب می کند.
روز ملی سینما از راه می رسد و سینمای ملی می تواند به عنوان میثاقی برای دستیابی به سینمای آرمانی دستمایه امور قرار گیرد و منافع جمعی، ارتقای مضمونی و تکنیکی و تعامل و همدلی میان اهالی سینما و مدیریت فرهنگی کشور جای خود را به شخصی نگری و گروه گرایی، حاشیه سازی و برجسته سازی مشکلات و کمبودها و ایجاد ناامیدی بدهد.
روز ملی سینما می تواند جلوه گر سینمای واقعیت، امید و هویت باشد، پرداخت به واقعیت برای حرکت به سمت رشد و تعالی، انعکاس و اشاعه امید در سینما و چشم به داشتن هنر- صنعتی تاثیر گذار در منطقه و جهان با اتکا به رویکرد ارتقای فرهنگی و تقویت بنیه اقتصادی با ارایه شناسنامه و هویت ایرانی - اسلامی که خواست و نیاز سیمای ما در سینماست.

جشن خانه سینما در حالی به روزهای برپایی خود نزدیک می شود که زمزمه نمایش فیلم های فاقد پروانه نمایش در این رویداد، جشن را وارد حاشیه های ناخواسته و توضیح مباحث واضح و پذیرفته شده در اجرا می کند.

جشن دوازدهم خانه سینما بنا به اعلام دست اندرکاران آن، صرفا میزبان آثاری است که دارای پروانه نمایش از اداره کل ارزشیابی و نظارت بر سینمای حرفه ای معاونت امور سینمایی هستند، می باشد. هرچند امکان دارد، فیلم هایی از کارگردانان مطرح نیز آماده نمایش باشند اما چون هنوز پروانه نمایش دریافت نکردند، طبیعی است که مجالی برای نمایش و قرار گرفتن در گردونه داوری جشن امسال را نداشته باشند. همانطور که فیلمسازان برای ساخت نیاز به اخذ مجوز دارند، بدیهی است که نمایش آن ولو در قالب رویدادهای ملی، صنفی و موضوعی نیازمند مجوز بوده و هیاهو برای امکان یابی نمایش فارغ از مجاری قانونی غیرحرفه ای و غبارالود کردن فضا و در نهایت تحت تاثیر قرار دادن جشن جامعه اصناف سینمایی در آستانه برپایی است. بدیهی است هر فیلم با در اختیار داشتن مجوزهای قانونی از جمله پروانه نمایش، امکان حضور در رویدادها و مجامع مختلف را دارد اما در این میان هستند کسانی که قاعده بازی را رعایت نکرده و با وجود نداشتن مجوز، آثارشان را در رویدادهای خارجی حاضر کرده و حقوق فیلم هایشان را به شرکت های بیرونی برای پخش می فروشند. این عده قلیل که همواره از حمایت های عام سینما برای تولید فیلم نیز برخوردارندو هیچ گاه از فیلمسازی ضرر و زیان نمی بینند با گرفتن چهره در ظاهر منتقد به برنامه های رایج در سینما، گاهی هیاهو را برای انحراف ذهن مخاطب و سینما دوستان از طریق مجاری و تربیون های خود دستمایه امور قرار می دهند. اکنون که به زمان برپایی جشن سینمای ایران نزدیک می شویم و داوران جامعه اصناف سینمایی مشغول ارزیابی آثار حاضر در این رویداد هستند، اشاعه حواشی در برخی تربیون های خاص و نام بردن از نمایش آثاری که هنوز پروانه نمایش ندارند در جشن سینما، جز قرار دادن جامعه اصناف سینمایی (خانه سینما) در مقابل مدیریت سینما و استهزا قانون چیز دیگری را در ذهن تداعی نمی کند. رعایت قاعده بازی و قرار گرفتن در مدار قانون،شرط اساسی بریا فعالیت حرفه ای در عرصه های مختلف از جمله سینماست، جشن سینما را به همگرایی، جمعی نگری تبیین هدفی مشترک برای اعتلای سینمای ملی بدل کنیم و شخصی نگری و هیاهو را از این عرصه دور نمائیم .

سینمای انقلاب بویژه حوزه دفاع مقدس با فیلمسازان صاحب سبک و مولف همچون احمدرضا درویش در میان مخاطبان داخلی و خارجی جا باز کرده و به عنوان وجهه ارزشی این هنر- صنعت در دنیا شهره شده است.

سینمایی که همگام با انقلاب رشد و حرکت به سمت آرمان‌های این رویداد عظیم را دستمایه تولید و عرضه و از همه مهمتر پرورش فیلمسازان و دست اندرکاران بخش‌های مختلف قرار داد.

احمدرضا درویش که امروز  دوم مرداد ماه ‪ ۴۷‬ساله می‌شود، از همین نسل فیلمسازان است که هویت خود را با انقلاب و سینمای آن یافت.

او دانش آموخته رشته گرافیک و معماری است و فعالیت هنری خود را از سال ‪ ۱۳۶۱‬با کارگردانی نمایش‌های تلویزیونی آغاز کرد.

درویش با فیلم هاییش به صورت مستقیم و غیرمستقیم به جنگ و مقوله دفاع مقدس می‌پردازند و روایت این واقعه در بسترهای مختلف مضمونی را در کارهایش داشته است .

درویش هفت فیلم در کارنامه فیلمسازی خود دارد که فیلمنامه آنها را جملگی خود نوشته و به گفته خود آسیب شناسی جنگ از نگاه تصویر مهمترین دغدغه اش است .

آخرین پرواز محصول سال ‪ ۶۸‬نخستین تجربه فیلمسازی اوست، فیلم با تکیه بر ماجراهای جاسوسی و گروگانگیری که در زمان جنگ باب بوده تلاش می‌کند، مسئله خود را جهانی کند و با بسط دادن ماجرا به فرانسه و درگیری‌های طراحی شده ، به نوعی جنگ ایران و عراق را از زاویه‌ای جدید به تصویر بکشد. فیلمی که کمتر تصویری از جبهه و خاکریز ارایه می‌دهد اما تئوری‌های جدیدی برای تحلیل این مقطع تاریخی در بطن خود دارد.

ابلیس دیگر فیلم درویش سال ‪ ۶۹‬ساخته شد که نسبت مستقیم با فیلم قبلی این کارگردان داشت. محوریت با یک کارمند فرودگاه است که عضو یک گروه جاسوسی است و سازمان به او بدگمان می‌شود. بحران روحی که سعید دچارش شده با انفجار هواپیما و تصور کشته شدن همسر و فرزندانش در هواپیما شدت می‌گیرد، بخش اعظم فیلم به سکانس‌های پرتعلیق
بازیگر اصلی و کلنجار او برای تلاش به سمت مرگ اختصاص دارد.

ابلیس پس از درخشش مرحوم خسرو شکیبایی در فیلم هامون، توانست از حضور خاص این بازیگر استفاده کافی بگیرد.

آذرخش عنوان دیگر اثر درویش است که سال ‪ ۷۱‬با قصه‌ای با محوریت رفاقت‌های اوایل انقلاب روایت می‌شود.

داستان آشنای دو رفیق که یکی بر سر دوراهی انتخاب گرفتار شده و دیگری او را موضوع داستانش قرار می‌دهد.

درویش با کیمیا سال ‪ ۷۳‬با قصه‌ای خاص و تاثیرگذار از تبعات جنگ را روایت کرد. فیلمی که با شکل گرفتن هسته اولیه آن در زمان حمله به خرمشهر و آبادان، با بسط داستان به حال تلاش می‌کند فیلمی از جنس زمان خود شود.

محور اصلی نوزادی است که هنگام به دنیا آمدن در زیر آتش و خمپاره، مادرش را از دست می‌دهد و پزشک او را نجات داده و فرزنده نداشته‌اش محسوب می کند.

کیمیا خیلی ظریف به آسیب شناسی آدمها در دوران پس از جنگ با نقبی گذرا به این رویداد می‌پردازد و از آثار موفق این فیلمساز به شمار می‌رود.

پدری که پس از آزاد شدن از بند اسارت رژیم بعثی عراق به دنبال دخترش آمده ، در شرایطی با دختر روبه رو می‌شود که نشانی از او ندارد و خانم پزشک هم روی خوش نشان نمی‌دهد. کیمیا در انتها با نامه‌ای از پدر که جگر گوشه اش را برای پزشک زن می‌گذارد ، پایان می‌یابد و در خود حاوی نکته‌های بسیاری از جمله بزرگ منشی نسل جنگ و آزادگان دارد.

سرزمین خورشید دیگر فیلم درویش سال ‪ ۷۵‬ساخته شد و ترسیم گر زاویه‌ای جدید از زمان جنگ تحمیلی است. این فیلم به ماجرای حصر خرمشهر، اقداماتی که جهان آرا برای نجات بیماران با آمبولانس انجام می‌دهد و همراهی شش همسفر که از بد روزگار کنار هم قرار گرفته اند. فیلم بیش از هر چیز تصویر سیاه و در عین حال واقع نمایی از جنگ ارایه می‌دهد. تصویری که به قلع و قمع شدن یک یک آدم‌ها می‌انجامد و در عین حال تصویر تخت سربازان عراقی را به واسطه همراهی جمع احیای می‌کند.

درویش در متولد ماه مهر که سال ‪ ۷۸‬ساخت، نگاهی دوگانه به جنگ و نسل پس از آن دارد. این فیلم که متاثر از التهاب‌های سیاسی دهه ‪ ۷۰‬است به درگیری های سیاسی دانشجویان آن دوره و یکسری قوانین محدودکننده در دانشگاه می پردازد.

اما دوئل دیگر فیلم درویش که سال ‪ ۸۲‬ساخته شد و عنوان پرخرجترین و در عین حال اثر باشکوه سینمای جنگی ایران را به خود اختصاص داد .

دوئل با انتخاب دو مقطع زمانی جنگ و حال در جنوب و بین قبایل محلی تلاش دارد از زاویه‌ای خاص و نسبتا جدید به بازخوانی روایت‌های مستند از عملیات‌های خاص بپردازد و جزئیاتی از آنها را با داستان پردازی و تخیل پررنگ کند .

درویش در دوئل به کنکاش آدم‌های واقعی جنگ و تمایز آنها از موج سواران سوداگر در زمان حال می‌پردازد، استفاده از جلوه‌های ویژه و بهره‌گیری از بازی روان شخصیت‌های اصلی این اثر را به فیلمی قابل تامل در حوزه سینمای جنگ بدل کرد.

درویش ‪ ۴۷‬ساله هم اکنون در حال آماده‌سازی  برای ساخت فیلم دیگری با عنوان روز رستاخیز است که مقدمات آن را از سال ‪ ۸۵‬در ذهن داشته است.

این فیلمساز همواره خود را متعلق به دوران دفاع مقدس و روایت صحیح از ان دوران و آدمهای آن مقطع زمانی را برای خود به طور مستقیم و غیر مستقیم در آثار مفروض می‌داند.

ناصر تقوایی" کارگردان مطرح سینما ، فردا  چهارشنبه  19 تیرماه ، 67 ساله می شود، او دوست دارم اگر قرار است روی صحنه حضور داشته باشد به اتکای کارهای گذشته‌ اش نباشد. تقوایی به همراه سینماگرانی چون سهراب شهید ثالث، بهرام بیضاییی و داریوش مهرجویی در جرگه فیلمسازان موج نو ایران در اواخر دهه 40 جای دارند. 
او علاوه بر سینما تبحر خاصی در زمینه عکاسی دارد و برپایی نمایشگاههای عکس، او را فارغ از هنرهفتم در این عرصه نیز مطرح ساخته است .
تقوایی معتقد است که یک فیلم یا یک اثر هنری ،زمانی ماندگار خواهد بود که خود مردم در نگهداری آن تلاش کنند.یک اثر هنری خوب به زور ماندگار نمی شود و اگر اثری با مرور زمان،از بین برود مشخص است که ماندگار نبوده است.
کارگردان فیلم "ناخدا خورشید" به برخی از آثار که در سالهای گذشته توسط او کارگردانی شده اشاره کرد و افزود :تماشاچی واقعی این آثار ،پس از سالها ،هم اکنون این فیلم هارا مشاهده می کند، مثلا آن زمان یک اثر را فقط فیلمی صرفا کمدی می دیدند اما هم اکنون به عنوان یک اثر اجتماعی به آن نگاه می کنند.
وی تاکید کرد: یک اثر هنری هرچه بیشتر شامل مرور زمان بشود برایش بهتر است چون ارزش های آن با گذشت زمان مشخص خواهد شد.

تقوایی تصریح کرد: ما آرامش های خودمان را گم کرده ایم و به عصبیت های خودمان رو آورده ایم ، ما در ارتباط با خودمان آشنایی ها را فراموش کرده ایم و به بیگناهی چسبیده ایم، ما در گلدانهای خانه خودمان گل پلاستیکی می گذاریم و جنگلها را به اره سپرده ایم، ما به خانه پدری خودمان می گوییم خانه کلنگی، ما شهرهای بزرگ خودمان را به تیمارستان بزرگ تبدیل کرده ایم.
دشمن ما صنعت غرب نیست، دشمن ما فرهنگ غرب نیست، دشمن ما خانگی است، دشمن ما خودمان هستیم. ما به شفا نیاز داریم، مثل آن زن اهل هوا به دور ریختن آن چیزهایی نیاز داریم که ما را بیمار کرده است، قرص ، حب آمپول روان بیمار ما را شفا نمی دهد، ما به شعر و موسیقی نیاز داریم، به اندکی سایقه. فرهنگ ملی یعنی سلیقه یک ملت.
تقوایی  سال 1320 در آبادان متولد شد، او دانش آموخته سینما از دانشگاه تهران است. وی فعالیت سینمایی خود را با همکاری در گروه فنی فیلم خشت و آینه به کارگردانی ابراهیم گلستان آغاز کرد.
تقوایی فارغ از عزصه بلند آثار کوتاه  و مستند  تحسین شده ای چون "پنج شنبه بازار " ، "مشهد قالی " ، "باد جن " ، "اربعین"  و "تعزیه  را در کارنامه اش دارد.
فیلمهای  "آرامش در حضور دیگران " ، "صادق کرده"، "نفرین" ، "دایی جان ناپلئون " ، "ناخدا خورشید " ، "ای ایران "  و  "کاغذ بی خط "  از آثار بلند اوست .
تقوایی به دلیل برخی مشکلات از ساخت طرح های سینمایی  "زنگی و رومی 1381 " و "چای تلخ 1382" بازماند.

تابستان از راه رسیده و بازار شبکه توزیع فیلم های غیر مجاز خارجی ، بازیهای رایانه ای در "رسانه پیاده رو" داغ است . بازار قاچاق فیلم های خارجی ، ایرانی و برخی بازیهای مسئله دار خارجی با آمدن تابستان و اوقات فراعت خانوادها داغتر می شود، هر چند بخشی از این بازار که به فیلم های اکران ایرانی اختصاص داشته به علت سختگیری های اخیر کمرنگتر باشد.
رسانه پیاده رو در طول این سالها ، قویتر از سینما و تلویزیون عمل کرده و محصولات فرهنگی در این رسانه به خوبی و روانی عرضه می شود از سی دی و دی وی دی کارتون های قدیمی و روز جهان تا آخرین آثار اکران سینماهای جهان و در کمترین زمان و به صرفه ترین قیمت عرضه می شود.

با پایان بازیهای جام ملت های اروپا و تمایل خانواده ها از فوتبال به فیلم و بازی، بازار این رسانه پس از مدتی کرخی به گرمی و رونق تمایل پیدا کرده و این در حالی است که سینماداران برای آمدن مخاطبان به سینماها در شهرستان ها به فروختن بلیت نیم بها در دو روز در هفته تن دادند.
شهرهای بزرگ هم با وجود استقبال نسبی از اکران آثار سینمایی و فروش امیدوار کننده برخی آثار متاثر از تحرکات رسانه پیاده رو هستند.
رسانه ای که از تبلیغات کلامی و مکانی کوچک ، ترجیحا یک کارتون برای قرار گرفتن تولیدات بصری تا سقف مثلا 500 سی دی و یا دی وی دی استفاده می کند و همه میادین اصلی و خیابانهای پر رفت و آمد را در برمی گیرد و نیازی به داشتن صندلی ، دستگاه تهویه، بوفه ، آپارات ، پرده نمایش و شبکه مکانیزه فروش بلیت ندارد.
فیلم های جدید با کیفیت مناسب و فیلم های اکران شده قدیمی و برخی سریال های پرطرفدار ایرانی و خارجی با کیفیت بهتر از زمان پخش در این رسانه عرضه می شود، رسانه پیاده رو مخاطب را سوار بر ذائقه خود می کند و اعتنایی بر حق مالکیت صاحبان فیلم ندارد و قانون کپی رایت را در اساسنامه کاری خود ندارد.!
با تلاش مدیریت فرهنگی کشور و همیاری قوه قضائیه و نیروی انتظامی، حضور فیلم های اکران ایرانی در سبد عرضه رسانه پیاده رو کمرنگ شده برای دیگر محصولات وارداتی غیر مجاز نیز در این رسانه چاره ای را می بایست دستمایه کار کرد.

طرح اختلاف جدید برخی طیف های تهیه کنندگان در آستانه انتخابات هیات مدیره خانه سینما در جهت معرفی نماینده این تشکل، نگاههای نگران سینماگران را به خود جلب کرده است . مناقشه تهیه کنندگان و کارگردان - تهیه کنندگان سینما و انشعاب در اتحادیه تهیه کنندگان فیلم ، موجب تشکیل شورای عالی (فدراسیون) تهیه کنندگان در سال گذشته شد.
تشکلی که به دلیل درخواست جامعه اصناف سینمایی (خانه سینما) طراحی و خلق شد و صیانت از حقوق تهیه کنندگان و برنامه ریزی برای ساماندهی به این عرصه در تعامل با مدیریت سینما را به عنوان منشور کاری برای خود انتخاب کرد.
شورای عالی تهیه کنندگان در حالی فعالیت خود را در این دوره آغاز نموده که سینمای ایران به دلیل نبود سرمایه گذار حقیقی و تهیه کننده حرفه ای با تعاریف روز سینمای استاندارد جهان در رنج است.
تولید سالانه بیش از 70 فیلم سینمایی و سرمایه گذاری دولت در قالب حمایت های عام و خاص و بی رغبتی بخش خصوصی به دلیل ملاحظات مالی و نبود ریسک پذیری میان تهیه کنندگان، چرخه مالی این حوزه را با نگرانی و دشواری روبه رو ساخته است و عملا تصمیمات شورای تهیه کنندگان به دلیل ضعف اطلاع رسانی فعالیت های این بخش را در حد همان نشست ها محدود ساخته است .

 به عقیده بسیاری از صاحب نظران، برنامه ریزی برای خروج از چرخه سنتی تهیه و توزیع فیلم، زمینه سازی برای تربیت تهیه کنندگان جدید فیلم با بهره گیری از متد استاندارد سینمای جهان و ظرفیت سازی برای سرمایه گذاری و حرکت به سمت کاهش تصدی گری دولت در این عرصه و افزایش انگیزه در بخش خصوصی برای حضور پررنگ در تولید فیلم از کارکردهای اصلی شورای عالی تهیه کنندگان است.
با مروری بر فلسفه وجودی شورای عالی تهیه کنندگان فیلم این موضوع که ایجاد وحدت رویه در این حوزه به همراه تجمیع امکانات نرم و سخت افزاری برای رونق تولید فیلم می تواند در راس امور تشکل یادشده قرار داشته باشد.
روزها، ماهها و سالها به سرعت می گذرد،اگر پیشتر تصور بر این بود که ما در منطقه و آسیا حرف اول را در سینما می زنیم ، امروز با آمدن رقیبان تازه نفس و با انگیزه در حوزه کشورهای منطقه و آسیا، ماراتن سینمایی نفس گیر و شرط بقا ارتباط مناسب با دیگران و ایجاد چرخه درآمد و تسلط بر بازارهای منطقه ای و بین المللی است.
تهیه و تولید فیلم فارغ از نوع کارگردانی و توزیع از ارکان اساسی سینما برای ادامه بقاست،‌ تولید فیلم با وجود سرمایه گذاری دولتی و نبود سرمایه گذار و تهیه کننده حقیقی نیز نیازمند توجیه اقتصادی است و عرصه ای که این توجیه را در ذات خود نداشته باشد با وجود قرار گرفتن در رسته خدماتی حمایت های دولتی، گرفتار در چرخه محدود سرمایه ای و قضاوت های بیرونی خواهد شد.
مبارزه با قاچاق فیلم، پایان دادن به اختلافات صنفی و گروهی و توجه به مطالبات منطقی ، امری پسندیده و اساسی برای پرداخت در این شوراست اما سینما اهداف دیگری که در بالا یادشد را پیشرو دارد که غفلت از آنها در آینده جبران پذیر نخواهد بود.

تهیه کنندگان رکن اساسی صنعت فیلمسازی هستند و به تعبیری با سرمایه و هنر آنهاست که اثر هنری خلق و چرخه اقتصادی این بخش می چرخد ، حال که مدیریت سینما به عنوان برنامه کلان فیلم خوب ، سالن خوب و نمایش خوب را دنبال می کند، قدم اول را این صنف محکم و اهتمام برای تولید فیلم خوب و قرار گرفتن در چرخه رقابت با دیگران را برای سینمای ایران فراهم سازند.
در این میان ، زمزمه بالا گرفتن اختلاف طیف های مختلف تهیه کنندگان در آستانه انتخابات هیات مدیره خانه سینما ، نگرانی خاصی را بر اصناف سینمایی تحمیل کرده و نگاه ها را معطوف به درایت شورای عالی کرده است.
شورای عالی تهیه کنندگان ماموریتی گسترده و اساسی در سینمای ایران دارد، حاشیه ، متن را مخدوش نکند.